Sürdürdüğümüz çılgın hayatın akışında başkalarına gösterdiğimiz sonsuz nezaket ve hoşgörüyü kendimize göstermeyi reddediyoruz. Arkadaşlarımız hata yaptığında onları kucaklayıp, “Her şey yolunda, her şey düzelecek.” deriz. Ama biz hata yaptığımızda, birden zihnimiz acımasız bir yargıca dönüşebilir. Peki neden kendimize bu kadar kızgın ve eleştirel davranıyoruz? İnsanların inandığının aksine, öz-şefkat zayıflık veya kendini şımartma değildir. Aksine, fırtınalarımızla başa çıkmamıza güç veren en büyük duygusal dayanıklılık biçimimizdir. Kendini sevmek, her sabah aynaya bakıp “Mükemmelim” demek değil; başarısızlıklarımız, şikayetlerimiz ve eksikliklerimizle bütün olduğumuz gerçeğini kucaklama isteğidir.
Öz Şefkati Hayatınıza Entegre Etmenin Yolları
Bu tür bir şeyi bir gecede yaratamasanız da adım adım yapabilirsiniz!
Kendinize “Şefkat Molası” Verin: En kötü durumda, yapabileceğiniz en iyi şey elinizi kalbinize koyup derin bir nefes almaktır. “Şu anda acı çekiyorum ve bu çok insani bir durum.”
İç Cümlenizi Tanıyın: Gün boyunca konuşma davranışınıza dikkat edin. Arkadaşlarınıza söylemeyeceğiniz cümleleri kendinize söylemeyi bırakın. Eleştirel değil, destekleyici bir iç ses oluşturun.
Ortak İnsanlığı Hatırlayın: Acı, başarısızlık, yetersiz hissetme duygusu sadece size ait değil. Siz ve herkes aynı şeyleri yaşıyor. Bu durumu sadece sizin yaşamadığınızı anlamak, öz-bakımın temel taşlarından biridir.
Neden Şimdi Başlamalısınız?
Kendine değer veren biri, sağlıklı sınırlar koyar, mümkün olduğunda “hayır” demeyi öğrenmeye başlar ve tükenmişlik hissinden uzaklaşır. Çünkü boş bir kaptan başkasına su veremezsiniz; veremezsiniz. Kendi ruhunuzun rezervuarına sevgi dökmezseniz, çevrenizdekilere ışık saçmanız neredeyse imkansızdır.
Amacınızı ve büyümenizi bulma yolculuğunuzda size yardımcı olacak daha fazla kitap ve öğreti için, kendi ruh huzurunuzu paylaşarak sizin için harika olacak www.banudinc.com’u ziyaret etmeyi unutmayın. Bugün kendinize bir iyilik yapın ve bu an için yeterli olduğunuzu hatırlayın. Bu dünyada en uzun ilişkiyi kendinizle yaşıyorsunuz; bu ilişkiyi nezaket ve bolca şefkatle geliştirmeye ne dersiniz?